sábado, 28 de diciembre de 2013

De mundos y sonrisas

Le dijeron que el secreto estaba en sonreír.
La presentaron al mundo como una más del montón. Al fin y al cabo, no era nada (NADIE) más que eso.
Y sonrió.
Pero eso marcaba la diferencia, la situaba fuera de lugar: ese mundo no era su mundo.
E intentó dejar de sonreír.
Entonces, el mundo dejó de merecer la pena y con él, su existencia. No tenía ganas para buscar el verdadero secreto y...

La muy covarde todavía sonríe.

jueves, 26 de diciembre de 2013

sábado, 21 de diciembre de 2013

domingo, 8 de diciembre de 2013

Haría falta demasiado...

...para que dejases de hacer el imbécil.

Quiero decir,
que harían falta muchas cosas
para que respirases el aire que quieres respirar,
para que el desorden fuese orden por una vez,
para que hicieses los viajes que quieres hacer,
para que puedieses leer todos los libros que te faltan,
para que corrieses todo lo rápido que quieres correr,
para que no perdieses otro tren (uno más),
para que mirases las estrellas con los ojos con los que las deseas ver,
incluso
para que esta lista no se agrandase demasiado...
y para que amases como verdaderamente
quieres amar.

Haría falta,
y el amor nunca fue proclive a los excesos

contigo.

miércoles, 27 de noviembre de 2013

Me siento a tu lado

y te sonrío para mí.
Paso a tu lado
para que me veas sin mirarme,
sintiendo lo que no es,
aparentando lo que no soy.

No hablo.
No sé.
Debería no callarme
y decírtelo todo con una sonrisa.
Pero me he quedado sin palabras.

Será por eso que el día está un poco triste.
Veloz la mañana,
covarde la tarde,
imposible la noche.

Lo de siempre, ya sabes.
Y mientras tanto,
el tiempo pasa,
cansado de esperarme.

Como tú.

Aunque no lo sepas.

sábado, 23 de noviembre de 2013

Demasiado tempo

loitando en silencio,
dando o brazo a torcer,
crendo que estaba facendo algo
chorando nas esquinas,
mollando as rúas.

Demasiado tempo agardando
como se eso fose a servir de algo.
Moitas tentativas de autoconvencemento nulas
e tan só unha certeza:
hai cousas que nin o tempo cura.
Asíque espabila.

É demasiado tarde.
Como cada vez que abres os ollos para mirar o mundo
e os volves pechar porque o que ves

non che gusta

miércoles, 20 de noviembre de 2013

Me falta un poco,

solo un poco,
para que esta locura positiva
absorva todo lo bueno
y devuelva lo malo
al exterior.

Me falta un poco,
solo un poco,
para desesperar
de esta espera infructuosa
y maldita.

Me falta un poco,
solo un poco.

¿Y después?

¿Qué?

jueves, 17 de octubre de 2013

Algún día,

cuando sea mayor (más de lo que soy ahora),
me daré cuenta de que soy vieja
a pesar de mi juventud.
Porque la edad
no es un número.
La edad son las ganas de vivir
que te deja la vida
tras golpearte

pum
      pum
             pum

    una y otra vez.

miércoles, 9 de octubre de 2013

Es invierno.

Por eso, 
como siempre, 
no llueve ni nieva, no hace frío.
No me arropas, ni me besas, ni me dices cosas bonitas al oído.

Es invierno,
como cada día desde el día en que nací.

Era enero.

Y por eso, 
ahora,
es siempre invierno.

Sale el Sol.

Siempre sale el Sol.
Pero tú no estás.

domingo, 6 de octubre de 2013

Pasa el tiempo...

... y la distancia entre nosotros
es apenas algo físico.

Quiero decir:
dá igual lo lejos que llegue
huyendo de ti.
Me persigues,
porque en ningún momento dejas de no estar conmigo.

viernes, 27 de septiembre de 2013

El amor no tiene cura.

No la tendría si fuese una enfermedad,
de la misma manera
que no tiene solución
esto de recordar a quien se ama.

El amor hace de mis sentimientos
algo sinsentido.

Y ahí estás tú.
Siempre tú,
sin saberlo,
sin querer hacerlo,
como si no se tratase del amor,
ni del nosotros.

Mientras, enfermo cada día un poco más.

No hay cura para quien no sabe como encontrarla.

lunes, 9 de septiembre de 2013

Parece...

... que me alimento del mal que me haces.
Como si el dolor fuese oxígeno.

Como si respirar tuviese que doler.

sábado, 31 de agosto de 2013

"Tal vez sea mejor así",

se dice.

"¿Pero como va a ser esto lo mejor?",
se pregunta angustiada,
"si  siempre he defendido
que lo que no puede el amor
no es?"

miércoles, 28 de agosto de 2013

Ya es hora

de que el tiempo cicatrice las heridas.
No pido su curación absoluta,
ni que desaparezcan,
ni que no hubiesen existido.

Porque mis heridas son tú.
Y sin ti,
aún hoy,
no soy nada.


Ni siquiera cicatrices.

jueves, 15 de agosto de 2013

Es una condena.

Mirarte sin que me veas,
soñarte dormida y despierta,
creerte mío y saberte en brazos de otra.
Es el saber que me quieres pero no me amas,
que me aprecias y te preocupas por mí
pero no como se aprecia y se preocupa uno
por alguien especial.
Es saberse equivocada,
y no ser capaz de hallar la solución

a este amor que me mata.

martes, 13 de agosto de 2013

De un tiempo para acá...

he vuelto a soñarte.

Apenas descanso y solo dejo de verte
cuando duermo.
E incluso así,
a veces,
sueño que me quieres.

Soñar es gratis,
dicen.
Qué equivocados están...
Soñar le cuesta al corazón

más de una razón para olvidarte.

martes, 30 de julio de 2013

jueves, 25 de julio de 2013

É o amor

o que nos move:
como individuos
e como pobo.

Galicia meiga,
sufrida,
a cabeza alta e o corazón quente.
A terra da poesía,
da paz,
da amizade,
da familia,
da vida.

E como a vida é amar,

a terra do amor somos nós.

martes, 23 de julio de 2013

Es poesía.

Este verso que versa sobre ti.
Y también la prosa
de Chile, Ecuador o Perú,
importancia del que se cree superior
a la vida, la muerte y el amor.

Y entonces apareces
sin ser llamado y sabiéndote deseado,
y me susurras (o eso creo)
que a pesar de todo,
ya nada es lo que era

y que todo sigue igual

domingo, 21 de julio de 2013

Comezaríate polo final.

Por iso de que non sei como
rematar,
sen ti e contigo,
sentido sen ter.

Nunca se me deron ben as despedidas,
pero aínda estou a tempo
de dicirche ola, que tal.
Todo ben.
Mentres non se deteña,

o tempo segue cara adiante.

viernes, 12 de julio de 2013

A veces se desespera.

Se cansa.
Deja de creer.

Pero sonríe igualmente.

Ésa es su arma.

Y su destrucción.  

miércoles, 26 de junio de 2013

Te vas.

Y sin embargo,
nadie está más cerca que tú
porque nada.

Y yo me quedo,
viajando lejos
pero manteniéndote cerca
porque todo.

sábado, 22 de junio de 2013

Tengo miedo...

...de dejar de quererte
cuando sea
demasiado tarde.

Miedo
irrefrenable,
idiota,
comprensible,
asustadizo,
oscuro,
triste.

Y que alegre sería la vida
si fuese este miedo
un simple espejismo.

jueves, 23 de mayo de 2013

Son tus impulsos


los que te alejan de mí.
Tus impulsos naturales
de no querer
quererme
un poquito más.

lunes, 20 de mayo de 2013

Hablemos de ti.


Y de mí.
De cuánto amor me costó dejarte ir.

Hay que querer mucho a alguien
para dejar que se marche.
Decirle adiós al amor
es amor.

sábado, 18 de mayo de 2013

Hay amores...

... más peligrosos que muchas drogas.
Y drogas de las que dependo
menos
que de ti.

lunes, 13 de mayo de 2013

jueves, 2 de mayo de 2013

lunes, 22 de abril de 2013

La culpa fue mía.


Mío el dolor,
el esperar,
el estar demasiado cerca,
el callar y omitir,
el olvidar los límites.

La culpa fue mía
por dejarle demasiada libertad al coraz

domingo, 21 de abril de 2013

Ya no me queda...

... ni la capacidad de escribir mis lágrimas.
No tengo rencor ni amor,
ni odio o desidia,
he terminado las sonrisas
y las palabras ya no son mías.

Ya no me queda ni la capacidad de escribir.
Estoy muerta.

jueves, 18 de abril de 2013

lunes, 15 de abril de 2013

Son demasiadas cosas...


...y escasos detalles
los que a la luz del día
tú me haces.

Son demasiadas cosas...
pero no suficientes.

domingo, 7 de abril de 2013

Esa costumbre...

de compartir mis miedos conmigo misma y nadie más.
Siempre fui muy egoísta con respecto a ti.

viernes, 29 de marzo de 2013

Y sí,

fue mi culpa.
Lo es.
Por no saber diferenciar,
por no cansarme de esperar,
por pensar, pensar...
y olvidarme de que lo importante,
a veces,
es actuar.

(La vida es una película en la que sólo los mejores actores obtienen un reconocimiento).

martes, 26 de marzo de 2013

domingo, 24 de marzo de 2013

Estoy harta...

... de pensarte
y perder la razón.

Estoy cansada de este sinsentido
en el que se ha convertido nuestra relación.
Este no lo entiendo,
lo comparto,
me dañas,
lo sabes,
te lo cuento,
no lo sabes,
te celas,
me callo,
te quiero,
pero tú a mí no.

Me mientes cuando me dices la verdad.

jueves, 21 de marzo de 2013

"Háblame...

... esta noche helada
de lo caliente de tu mirada.
Háblame en este invierno tan frío
de un verano
flotando en tus ojos
siempre
abiertos.
Háblame de todo aquello que nos queda por decir".

sábado, 16 de marzo de 2013

¿Dónde...

... has perdido la sonrisa
que ilumina cada día,
que anima los fantasmas,
que hace huir la desesperación?

viernes, 8 de marzo de 2013

Din que cos pés fríos...

... non se pensa ben.
Será que regulan todo, incluso o corazón templado e os soños que non son máis que eso (durmidos ou espertos, que máis ten?).
Din que cos pés fríos non se pensa ben. Pero que gustiño da cando quecen! E que rápido adormecemos inmediatamente despois, despertas as esperanzas no máis profundo sentimento...

Paula.

domingo, 3 de marzo de 2013

"A veces, ...

arrepíntome deste silencio baleiro que me invade, no que vivo.
E despois percátome de que é a miña elección.
Ou a elección da miña covardía.
En ocasións, arrepíntome de arrepentirme. E entón doume conta de que para eso, áme sobrar o tempo se chego a vella (nunca "bella").
Que absurdo é todo...
E río, e choro, e intento cantar arrítmicamente (nada segue un compás en realidade).Adoito pensar que fuxir é a solución, que a terra e o mar, a distancia física, acabarán dando lugar a unha distancia moito maior. E cando consigo crer esto... asústome e dáme un arrepío. 
Porque non quero nada máis que o máis sincero dos achegamentos. 


Paula Q. L.